SÁRRIA : ERROS, MENTIRAS E ASNEIRADAS ( 811 )

                                SÁRRIA : ERROS, MENTIRAS E ASNEIRADAS  ( 811 )

                                                                                   Xaime Félix López Arias 

 1.-  O MOSTEIRO DA MADALENA NON FOI DOS TEMPLARIOS

Os Templarios tiveron en Sárria os lugares de  Santo Estevo de Barbadelo  ( Santo Estevo de Requeixo ) , Veiga do Pozo e Celeiro  en Maside , e a aldea de Manán  en San Salvador do Mato que pasaron a seren propiedade do Conde de Lemos, e desta Casa feudal pasaron ao Mosteiro da Madalena.

O Mosteiro  de Santa María Madalena : a ) Foi fundación de dous monxes italianos que ían de pelerinaxe a Compostela. b ) Tomando como base a Capela de San Brais da Vilanova de  Sárria asentou nel o mosteiro da Orde dos Laudantes Deum, c ).- A Orde  da Penitencia dos Venerables  Mártires de Cristo, autóctona e independente, rexida baixo a régoa de Santo Agostiño, señoreouno até 1568. d ) No ano 1568  prodiciuse a ocupación e reforma do mosteiro que pasou a  estar suxeito á Orde da Regular Ouservancia de Santo Agostiño  que permaneceu nell até 1836 , ano no que como cosecuencia da Desamortización  o mosteiro , os seus bens e as súas rendas  forom declarados Bens Nacionais, que serían enaxenados  mediando sunhastas .

2.- A IGREXA DA MERCÉ DE SÁRRIA NON É"  IGREXA PARROQUIAL"

A igrexa de  Santa María Madalena, que dende 1568 pasou a ter a advocación de Santo Agostiño foi iglesia  mosteiral exenta non sometida  á parroquial de San Salvador de Sárria, Dende  1896 pasou a estar baixo a advocación da Nosa Señora da Mercé , no Convento  restaurado pola Orde Mercedaria, e trátase dunha "igrexa conventual" á que  moitas veces en esquelas  e novas de prenxa  ven sendo calificada como " parroquial". 

3.-  O CÓDICE CALIXTINO NON CITA  A SÁRRIA DENTRO DO ITINERARIO DAS PEREGRINACIÓNS. 

Non pode citala porque  A Vilanova de Sárria, de fundación real darredor do ano 1194,  non existía no tempo da redacción do Códice.  Cita este  un punto " deinde Barbatello", imprecisa a súa situación, sendo de sinalar que  á altura do Campo da Feira de Sárria  houbo até o século XVIII unha capela chamda de " Santa María de Barbadelo" , e da outra parte do río Barbadelo ( agora río Celeiro ) estaba  Santo Estevo de Barbadelo ( Santo Estevo de Requeixo, na actualidade ).

 3.- A VILLA SANCTI MICHAELIS DO CALIXTINO NON ESTIVO NIN EN SÁRRIA, NIN EN SAN MIGUEL DE RIÁTICOS ( BARDADELO ) NIN EN VILLA SANCII  ( VILASANTE DO CAMIÑO EN FONTAO ).

A ubicación da Villa Sancto Michaellis estivo en San Miguel de Montán  ( Burgo de Montán ) ou San  Miguel da Costa ). Agora esa parroquia é coñecida  como Santa María de Montán. Na Idade Media houbo no lugar o Mosteiro de San Miguel e até o século XVIII  na aldea houbo un hospital de peregrinos.

4.-  A CERCA  ALZADA DARREDOR DA HORTA CREADA POR MANUEL PÈREZ BATALLÓN  APROVEITANDO OS FOXOS E CONTRAFOXOS DA FORTALEZA  NON SON RESTOS  DE MURALLAS  DO EDIFICIO MILITAR.

Cecais aproveitando moita da pedra   das derrubadas torres  e muralla  da Fortaleza  Manuel Pérez Batallón  cercou a súa propiedade  polo Camiño do Convento ( agota Rúa da Mercé ) e o Camiño de Albán ( na actualidade  Rúa do Castelo ) e outro muro que a separaba  da metade do soar adquirido polo Concello de Sárria para anchear o Campo da Feira.

5.-  A DESAPARECIDA  FORTALEZA DE SÁRRIA TIÑA UN LONGO FURADO QUE REMATABA NA FOZ DAS ACEAS QUE PERMITÍA  SAIR DELA EN CASO DE ASEDIO.

Trátase dunha lenda popular enteiramente falsa.

6.-  A IGREXA DE SAN SALVADOR DE SÁRRIA É MÁIS ANTIGA QUE A VILANOVA DE SÁRRIA.

É un erro esta aformación porque o San Salvador de Sárria que unen á memoria  da  raiña Orraca a unha doazón á Igrexa de Mondoñedo.  Esa igrexa  de San Salvador coincide coa parroquail de San Salvador de Francos ( Baralla ).  A igrexa sarriá de San Salvador levou por nome primeiro  San Salvador da Vilanova de Sárria.

7.-   A IGREXA DE SAN SALVADOR DE SÁRRIA  NON É EL SALVADOR DE SÁRRIA NIN EL DIVINO SALVADOR DE SÁRRIA.

A advocación  histórica , dende a súa  orixe , é a de San Salvador, que é a mesma que teñen as parroquiais, dentro do termo municipal de Sárria,  de San Salvador de Vilar de Sárria, San Salvador do Mato, San Salvador da Pinza, San Salvador  da Pena de Froián  e San Salvador de Cesár . A expresión " El Salvador" ou " El Divino Salvador", evidente castelanización  teimudamente sostida polos administradores mercerarios , pretende sustituir ao topónimo constantemente mantido. 

A Igrexa de San Salvador de Sárria  ten o seu nome posto  en punto informativo en ferro  dando  fronte á Rúa Maior.  En toda a documentación referida á súa contorna  as referenzas  á Costa de San Salvador,  San Salvador e Fonte de San Salvador  son constantes a traveso dos tempos. 

8.-  A IGREXA DE SAN  SALVADOR DE SÁRRIA NON É UNHA CAPELA

9.- NA VILA DE SÁRRIA NON HAI  NINGUNHA IGREXA QUE SE CHAME IGREXA DE SANTA MISIÓN. 

10.-  A IGREXA DE SAN SALVADOR DE SÁRRIA  NON TIÑA ENADIDOS EXTERIORES 

11. -  EN SÁRRIA SEMPRE HOUBO EDIFICIOS EXENTOS PROPIOS PARA CÁRCERES

12,.- A CASA DERRUBADA NA PRAZA DA CONSTITUCIÓN QUE PECHABA A PRAZA DA CONSTITUCIÓN NON ERA "A CASA GRANDE"

 

 

11.-