O ALFINETE Nº II ,. CENTRO DE E,P.A DE SÁRRIA.. 1988 ( )

                                        O ALFINETE  nº  II .-   MAIO  1998      (  )

Publicación do EQUIPO DE NORMALIZACIÓN LINGÜISTICA DO CENTRO DE EDUCACIÓN PERMANENTE DE ADULTOS DE SÁRRIA. RÚA PEDRO  SACO Nº 4 .-      SÁRRIA

.............................................................................................................................................................. 

                                               O ALFINETE Nº II                               MAIO 1998

                                     PURGA                       REFRESCA             DESINFECTA

                                                  NON   ,     NON,     NON 

Cando chega o mes de maip, do mesmo xeito que noutros tempos  se facía o " Mes de  María  "... con flores a porfía ", para irmos dacordo  cos novos tempos  ( porque as ciurculares o sinalan )  adoitase facer o  " Día das Letras Galegas " cunha "variada " programación , na que rivalizan os diferentes  centros de ensino  cunha ardentía que para elas quixeran  Godofredo de   Bouillón  e os seus adláteres das Cruzadas

.... Que   ninguén se esqueza  de que o DIA DEZASETE DE MAIO  É O DÍA DAS  LETRAS GALEGAS .... 

E para celebralo  raro é o colexio, rara  é a escola  que non organiza  " por todo  o alto"  unha mostra de  fusos, rocas ,  zocos e galochas , tixolas e potas dos máis variados  calibres e formas , a carón das enaguas  e mantelos da tataravoa  lonxana.

¿ Non será que no subsconsciente dos organizadores e  patrocinadores do evento  está  agachada a idea  de que o galego merece estar no faio ou a se conservar no quenzo ?.

¿ Por que , sistemática e regularmente, se asocia  a celebración do DÍA DAS LETRAS GALEGAS  con vellicias arrombadas nos sotos  ?.

 Non , non e non . O galego en pelota viva  precisa doutros  xaropes.  Non nos veñan con andrómenas  e con emplastos de farelo miúdo.A lingua é moito máis , esixe outras actuacións  e outros compromisos.  Sexamos serios e traballemos  no día a día , e non para "exercer" un día  ao aano.

E  esas mostras  haberá que mirar de reconvertelas  en expresións dunha lingua viva , que corre polas rúas e prazas , polas aulas, polos xornais , polo internet  e as fibras ópticas , lonxe de arqueoloxías  e relembros  arcaizantes cun certo alcatreo  funerario.

" Rocas", " fusos" e trebellos varios non deben servir  para a nosa autocomplacencia . Infinitivos conxugados , neoloxismos, falar, falar e falar , ler, ler e ler, escribir, escribir e escribir , farán que a celebración "das Letras Galegas"  axude a que  chegyen  as " mil primaveras " que Cunqueiro desexaba  fosen gozosa  realidade.

                                Barallar  e gtrangallear non son solución.

....................................................................................................................................................................... 

........AQUI   CHOVE

*  Estamos en tempo de augas , aquí chove sempre , este é un  país no que sempre chove, xa parecemos ras de Santo Antón  subindo polos ramallos.

Está claro que isto de chover  é unha amoladura  e moita da culpa  téñena os politicos . É verdade.

Aquí  chove e unha sinfonía de paraugas  enche rúas e prazas  Non paramos de falar   do moito que chove , de que as nubes non nos deixan, de que  ata temos goteiras nos ollos.

E  as augas todas do ceo ,  as augas todas  do Mar dos Sargazos  entran por Fisterra e pola Torre de Hércules e baten en todas as fenestras desta nosa terra, enchen os regueiros, botan fora da madre dos ríos  e serven para que nos  prodecatemos  de que os politicos  e mailos técnicos  esqueceron as previsións  metereoloxicas  e navegan nun proceloso mar  de inseguridades.

E algo de culpa tamén ten un tal Pemán que o vexo algunhas veces  na televisión e tomoulle  gusto  a iso de mandar chover.

Non podemos deixar  sen a súa ración á escaseza de clero  e á despoboación rural  que vai parella  e en relación  directa  co abandono dos seminarios , que trouxeron como consecuencia  que  ninguén ande a facer  rogativas  para que o tempo calme e seree  e iso pàgase.

Se os politicos non son quen de controlaren  o tempo  e se San Pedro e os anxos  con incontinencia  de esfínteres poden  ter aberta a billa  sen que ninguén  lles faga  peticións de secura, apañados  vamos.

                                      AQUI  CHOVE  E  CHOVE E VOLVE A  CHOVER.

                                           (   Debuxo dun buzo con aparellos anexos ) 

Para que a reuma  baixe e aforrar uns cartiños o coñecido MARIÑO RÍO LAGO  acaba de patengtar  o traxe de augas  que podedes ollar nesta   páxina. 

                                        MIRA  COMO SE ME ABALA O DENTE

Feito  a proba  de augas permite tanto  lindar tres vacas  na beira da estrada  como asistir  a un casamento regado  con viños xenerosos.  A completa hermeticidade , a ductilidade dos  materiais, e   mesmo o ser enteira e nte estanco , permiten augurarlle un grande índice de vendas.

Iso sen deixar  de ter pesente  que tamén val para  retirarse do tabaco.

AGORA QUE  CHOVA   que xa temos remdio , MARIÑO RÍO LAGO  vai pasar  á Historia  como benefactor da galeguidade.

                                          ............................................................

Moza dos vinte mozos / e comigo vinte e un , / xa te  podes ir casando / que te quedas sen ningún //

Maruxiña, o teu pai deuche , / i el habíate matar ; / tiñas o caldiño feito /  e a louciña por lavar,//

..................................................................................................................................................................... 

                                        HOMIÑOS              G     IN NOMINE NOMINA. AMÉN

GALEGUIÑO NEOCONVERSO

É este un especimen  que florece nos vizosos campos adminstrativos  ( con incursións nos campos mediáticos , ¿ a  que  queda fino  ? )  á sombra de PAPÁ ORZAMENTO  e MAMÁ PAGAEXTRAORDINARIA . De súpeto, por imperativo legal , e o Mando é o Mando pasou da sintaxe e da prosodia nebrijamas   ó arrecendo  a frouma dos galaicos sons , abducido polo imperio da lei e o desexo  de servizo.  E todo fichado anda agora  co de " o auga" ,  " o espexo "  , " dous mulleres " e outras becerradas polas que recebe o seu soldo  contante e sonante  en boa  moeda de curso legal.

Non e mala xdente,  a vida é dura , o soldo é o soldo e os pequenos merecen unha atención, así que a tragar  cuspe , dicir aquelo de " un segundiño" e tirar cara adiante  fachendoso  e convencido de  que hai que facer país.

.....Co  desexo  de festexar debidamente o DÍA DAS LETRAS GALEGAS ,  en  data recente ,  foron colocados na  vila de Sárria  uns letreiriños  de estrada nos que  gozosamente  podemos ñer :

                                                        P  I  E  D  R  A  F  I  T   A

...... Para completar  mellor acelebración , e ter  un axeitado  cumprimento   da Lei de Normalización Lingüistica  ( si, hom, si, esa que se fixo en 1982 )   estímase moi necesario  que sexan   sustituidos   por outros que digan 

                                                    P  I   E D  R  A   H  I  T  A  

                                      A nosa   felicidade   srrá  MAIÚSCULA

..................................................................................................................................................................... 

                                POR    DÉCIMAS  :  0,1  0, 2  0,3  0,4   0,5    0,6  0.7  0,8,,,,,

Galego  que castrapeas  /  tan sabido e refinado,  /  máis  val estar calado / que tecer con torpes meas  / palabras que son alleas , / Gábaste  de ser polido, / moi sabedor  e moi lido , / chúfaste de parlador /  e dándote de gran señor  / levas o zoco escondido. /

 

 

o